Lieke Overmeer (35) uit Raalte: ‘Het lijkt wel alsof ze niet vooruit willen’

“Vijf jaar geleden maakten een rondreis door Ghana. Joseph, onze gids, nam ons mee naar zijn geboortedorp. We schrokken enorm van de armoede daar. Families woonden in kale hutten zonder stoelen of bedden. Vrouwen haalden water uit een vieze rivier. De kinderen liepen rond in gescheurde kleren en zaten op school op de grond. ‘Hier moeten we iets aan doen’, zeiden mijn vriend en ik tegen elkaar. ‘Deze mensen gaan we vooruit helpen.’

In het begin ging het allemaal fantastisch. Binnen een jaar hadden we gezorgd dat er een waterpomp in het dorp was. De school kreeg tafeltjes en bankjes. Een groep vrouwen begon een gemeenschappelijke moestuin. Ieder jaar, soms wel twee keer per jaar, vliegen wij terug naar Ghana om het dorp te bezoeken. En elke keer als we er zijn is het één groot feest.

Maar na een paar jaar begint er toch wat te knagen. We vinden dat mensen ook zelf wat moeten bijdragen. Dat is beter voor hun zelfrespect dan wanneer ze alles maar krijgen. Zo vinden we dat gezinnen moeten betalen voor het drinkwater uit de pomp. En we vinden dat de vrouwen zelf moeten bijdragen aan een hek rond de moestuin.

Nog steeds geen hek
Vorige maand waren we weer in Ghana. En eerlijk gezegd had ik er een behoorlijke kater van. Er was niets gebeurd sinds ons vorige bezoek. Er stond nog steeds geen hek om de moestuin. Er was nog steeds geen cent opgehaald voor het water uit de pomp. De mensen hadden allemaal excuses: de tomatenoogst was mislukt, het dorpshoofd was ziek geweest. En intussen bleven ze geld aan ons vragen. Voor kunstmest, voor een nieuw schoolbord, voor een zonnepaneel. Het hield maar niet op.

Soms word ik er moedeloos van. Dan denk ik: het lijkt wel alsof ze niet vooruit wíllen. Alsof ze het wel best vinden dat er iedere keer geld uit Nederland komt. Natuurlijk kunnen we ermee ophouden. De stekker eruit trekken. Maar wat dan? Dan maken we ook alles kapot wat we hebben opgebouwd. Tegelijkertijd twijfel ik steeds meer of het ooit nog iets gaat opleveren. Ik weet werkelijk niet hoe lang we zo nog moeten doorgaan.”

 

Lieke Overmeer is een gefingeerde naam. Haar verhaal is gebaseerd op mijn eigen ervaringen met kleinschalig ontwikkelingswerk in Malawi en tientallen gesprekken met vrijwilligers die projecten opzetten in ontwikkelingslanden.

Nu delen: